|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Άρθρα Ροχαλητό - σήμα κινδύνου Δρ. Ν. Κυπριανού 23/06/2007 "Ο βαθύς κα γλυκός ύπνος χάνεται με τη νιότη. Αλλά υπάρχουν ιατρικά μυστικά που μπορούν να εξασφαλίσουν έναν ύπνο που μας ξανανιώνει". Άπνοια στον Ύπνο Το όνομα μίας "Νέας" πάθησης, που είναι τόσο παλιά όσο και το ροχαλητό. Το ροχαλητό αναγνωρίζεται εδώ και αιώνες ως επιζήμιο στο συζυγικό κρεβάτι. Είναι περίεργο πως η ιατρική μόλις τα τελευταία χρόνια ανακάλυψε πως είναι και επικίνδυνο για την υγεία. Τη νύκτα, αυτός που ροχαλίζει δεν έχει φίλους. Το ροχαλητό, όμως, δεν θεωρείται ασήμαντο σύμπτωμα. Και οι επιπτώσεις του έχουν περάσει από τα ευθυμογραφήματα στα ιατρικά συγγράμματα. Ροχαλητό για τους περισσότερους από μας σημαίνει θορυβώδης αναπνοή κατά τον ύπνο. Συχνά, όμως, μπορεί να θυμίζει "Θούριο" όταν είναι εξαιρετικά έντονο. Στην πραγματικότητα, το ροχαλητό δημιουργείται κατά την ώρα που ο αέρας μπαίνει στο σώμα (εισπνοή) και προκαλείται από τις δονήσεις των μαλακών τοιχωμάτων του λαιμού και της περιοχής των αμυγδαλών. Για πολλούς αιώνες θεωρήθηκε φυσιολογική αναπνοή στον ύπνο. Οι άνθρωποι δεν ενοχλούνται από το δικό τους ροχαλητό. Η δυσαρέσκεια προκαλείται στους άλλους. Μόνιμο ροχαλητό (κάθε βράδυ) απαντάται στο 20% των ενηλίκων. Οι άντρες ροχαλίζουν συχνότερα από τις γυναίκες. Η αναλογία είναι 2 προς 1. Η συχνότητα και οι επικίνδυνες επιπτώσεις του αυξάνονται με την ηλικία. Όλοι μας ροχαλίζουμε περισσότερο κι εντονότερα ανάμεσα στα 40 και τα 65. Οι παχύσαρκοι, οι καπνιστές και οι πότηδες ροχαλίζουν περισσότερο απ’ όλους. Το ροχαλητό είναι δύο φορές πιο σπάνιο στις γυναίκες. Το άτομο που συνήθως ροχαλίζει είναι ένας άντρας μέσης ηλικίας, καπνιστής και παχύσαρκος, και η κακή του αυτή συνήθεια γίνεται χειρότερη από το μεθύσι και μετά από σεξ. Το ροχαλητό προκαλείται από μερική απόφαση του φάρυγγα, του "Αεραγωγού" που επιτρέπει την κάθοδο του αέρα στους πνεύμονες. Η "συμπίεση" του αέρα στα φυσικά στενώματα του λάρυγγα προκαλούν στροφές, οι οποίες δημιουργούν παλμικές δονήσεις στα μαλακά μυϊκά τοιχώματα του φάρυγγα. Οι δονήσεις αυτές των τοιχωμάτων ακούγονται σαν ροχαλητό. Όσο ο ύπνος βαθαίνει, τόσο οι μύες του σώματος χαλαρώνουν. Το ίδιο συμβαίνει και με τους μυες της γλώσσας, του φάρυγγα και του ουρανίσκου. Έτσι ο αυλός του αεραγωγού στενεύει. Ταυτόχρονα, το πίσω μέρος του ουρανίσκου και η σταφυλή πέφτουν προς τα κάτω και στενεύουν ακόμα περισσότερο τον αυλό του φάρυγγα. Το πέρασμα του αέρα με δύναμη κατά την εισπνοή, μέσα από το στενούμενο πια αεραγωγό, προκαλεί το ροχαλητό. Ο αεραγωγός αυτός παραμένει ανοικτός χάρη στη δύναμη του μυϊκού τοιχώματος. Παθήσεις που προκαλούν μεγαλύτερο στένωμα στην περιοχή κάνουν και το ροχαλητό πιο έντονο. Τέτοιες είναι κρυολογήματα και αμυγδαλίτιδες. Επειδή «πρήζονται» τα τοιχώματα των αεραγωγών, λόγω της φλεγμονής, μερικοί ροχαλίζουν μόνο όταν είναι κρυωμένοι, άλλοι μόνο όταν παίρνουν ηρεμιστικά ή υπνωτικά χάπια. Κάποιοι άλλοι μετά από χρήση αλκοόλ ή μετά από σεξ. Βλέπετε, όλα τα παραπάνω προκαλούν μυϊκή ατονία. Συνεπώς, τα μυϊκά τοιχώματα του αεραγωγού χαλαρώνουν και στενεύουν ακόμα περισσότερο. Μέχρι πρόσφατα η ιατρική πίστευε ότι το ροχαλητό είναι πρόβλημα μόνο για τη σύζυγο του ανθρώπου που ροχαλίζει. Σήμερα τα πράγματα δεν είναι πια έτσι. Το ροχαλητό, κατά κάποιον τρόπο, προδιαθέτει στην υπέρταση και ο άνθρωπος που ροχαλίζει έχει περισσότερες πιθανότητες να πάθει έμφραγμα. Υπάρχει μία αξιοπρόσεκτη συγκυρία γεγονότων που δείχνει ότι το ροχαλητό δεν είναι απλό σύμπτωμα. Από ιατρικές στατιστικές γνωρίζουμε ότι οι άντρες που είναι παχύσαρκοι και οι πότηδες παρουσιάζουν πρόωρους θανάτους και γενικά πεθαίνουν ενωρίτερα. Back to list |